BLOG · POCZUCIE WŁASNEJ WARTOŚCI
Nie musisz dłużej udowadniać, ile potrafisz udźwignąć

Potrafisz ogarnąć dom, pracę, cudze sprawy i jeszcze zapytać, czy komuś pomóc. Tylko kiedy sama potrzebujesz oparcia, słyszysz: „Ty sobie przecież poradzisz”.
„Poradzę sobie” bywa bardzo kosztowne
Przyjrzyj się zwykłemu dniowi. Ile spraw naprawdę należało do ciebie? Ile przejęłaś, bo ktoś zwlekał, był niezadowolony albo uznał, że zrobisz to lepiej?
Możesz być zaradna i mieć dość. Możesz umieć coś zrobić i nie mieć na to siły. Umiejętność organizowania wszystkiego nie jest umową na bezterminową obsługę świata.
Za co dostajesz uznanie?
Być może najczęściej słyszysz pochwały wtedy, kiedy pomagasz, rozwiązujesz problemy i niczego nie potrzebujesz. Zatrzymaj się przy pytaniu: „Czy mam tu miejsce również wtedy, gdy odmawiam?”.
Nie musisz natychmiast rozstrzygać, co myślą inni. Sprawdź najpierw, jak ty traktujesz siebie. Czy odpoczynek musi być poprzedzony wyczerpaniem? Czy wolny wieczór wymaga usprawiedliwienia?
Zmęczenie nie odbiera ci wartości
Twoje prawo do szacunku nie zależy od liczby zadań odhaczonych przed snem. Gorszy dzień nie czyni cię gorszym człowiekiem. Niedokończone pranie również nie jest opinią na temat twojego charakteru.
Możesz czerpać satysfakcję z działania. Zwróć tylko uwagę, czy po każdym sukcesie natychmiast przesuwasz poprzeczkę. Jeśli nic nigdy nie wystarcza, kolejny obowiązek raczej nie przyniesie upragnionego „teraz już mogę odetchnąć”.
Oddaj jedną rzecz tam, gdzie jej miejsce
Wybierz zadanie, którego nie musisz przejmować. Powiedz konkretnie: „Nie zajmę się tym w tym tygodniu” albo „Potrzebuję, żebyś przejął zakupy i przygotowanie kolacji”.
Jeżeli ktoś może dzielić obowiązki, poproś o wyraźny zakres odpowiedzialności. Zamiast kolejnego „pomóż mi czasem” ustalcie, kto robi co i kiedy. Przy ograniczonym wsparciu wybierz rzecz, którą da się uprościć lub odłożyć.
Ćwiczenie: policz również własny koszt
Zapisz jedną prośbę, na którą masz ochotę zgodzić się z przyzwyczajenia. Dokończ: „Jeśli się zgodzę, zabraknie mi czasu lub siły na…”. Potem: „Mogę odpowiedzieć…”.
Być może odpowiedź zabrzmi: „Mogę poświęcić na to dwadzieścia minut”. A może: „Tym razem nie”. Nie musisz oferować zastępstwa za każdą odmowę.
Odpoczynek wpisz przed końcem listy
Nie każdą trudność rozwiąże wolny wieczór. Pieniądze, opieka nad dzieckiem i brak wsparcia to realne obciążenia. Nie obwiniaj się, jeśli nie możesz po prostu „odpuścić”.
Poszukaj jednak jednego miejsca, w którym masz choć trochę wpływu. Krótsza lista. Prostszy obiad. Telefon, którego dziś nie odbierzesz. Nie musisz nikomu prezentować swojej granicy wytrzymałości, żeby potraktować własne zmęczenie poważnie.
Anna Wolna · Mentalny Azyl
