Mentalny Azyl

Mentalny Azyl | Anna Wolna

BLOG · ŚWIADOMOŚĆ I PODŚWIADOMOŚĆ

Wiesz, co ci szkodzi. Dlaczego więc znowu robisz to samo?

Anna Wolna zatrzymuje się przy otwartym dzienniku.

Obiecałaś sobie, że tym razem powiesz, czego chcesz. Potem ktoś zrobił niezadowoloną minę i usłyszałaś własne: „Nie, spokojnie, dostosuję się”. Znajome?

Jeszcze dobrze nie skończyłaś zdania, a już jesteś na siebie zła. Przecież tyle rozumiesz. Czytasz, słuchasz, pracujesz nad sobą. Potrafisz nazwać swoje granice. Tylko w tej jednej chwili znów zabrakło ci dostępu do instrukcji obsługi.

Łatwo wtedy dorzucić sobie kolejne: „Co jest ze mną nie tak?”. Zatrzymaj ten komentarz. Przyjrzyjmy się temu, co wydarzyło się chwilę wcześniej.

Stare zasady potrafią mówić twoim głosem

Być może dobrze znasz takie zdania: „Nie rób problemów”, „Nie przesadzaj”, „Pomyśl o innych”. A kiedy przychodzi pora pomyśleć o tobie, nagle kończą się miejsca przy stole.

Przekonania rzadko przedstawiają się grzecznie: „Dzień dobry, jestem twoim przekonaniem i właśnie ograniczę ci wybór”. Częściej brzmią jak oczywistość: „Muszę pomóc”, „Nie mogę jej zawieść”, „Jeszcze trochę wytrzymam”.

W tym tekście słowem „podświadomość” nazywam te przekonania, skojarzenia i odruchy, których nie zawsze jesteś świadoma. Nie potrzebujemy dokładnego procentu, żeby przyjrzeć się jednej konkretnej sytuacji: chcesz odmówić, a jednak się zgadzasz.

„Boję się” i „muszę” mówią o czymś innym

Wyobraź sobie prostą sytuację. Ktoś prosi cię, żebyś zrezygnowała ze swoich planów. Czujesz lęk. W głowie pojawia się zdanie: „Jeśli odmówię, przestanie mu na mnie zależeć”.

Lęk jest emocją. To zdanie jest przekonaniem lub przewidywaniem. Możesz uznać, że naprawdę się boisz, i jednocześnie zapytać: „Skąd wiem, że tak będzie? Co pokazują jego dotychczasowe zachowania? Czy mogę mieć w tej relacji własne plany?”.

A jeśli odmowa wcześniej kończyła się karaniem ciszą, wyzwiskami albo groźbami, uwzględnij również te fakty. Nie sprowadzaj czyjegoś krzywdzącego zachowania do własnego „złego nastawienia”.

Usłysz siebie, zanim zaczniesz się poprawiać

Rozmowę ze sobą możesz zacząć od pytania: „Czego się teraz obawiam?”. Potem sprawdź: „Co próbuję zachować, zgadzając się wbrew sobie?”. Spokój? Czyjąś aprobatę? Nadzieję, że tym razem będzie miło?

Daj sobie chwilę. Może pojawi się odpowiedź, obraz, skojarzenie. Może nie pojawi się nic. Nie musisz wydobyć z siebie wielkiego odkrycia przed kolacją.

To, co przychodzi do głowy, potraktuj jako trop. Sprawdź, czy pasuje do twojego doświadczenia. Samo poczucie pewności nie jest dowodem, że odtworzyłaś dokładnie przeszłość albo znalazłaś jedyną przyczynę swojej reakcji.

Ciało też możesz zapytać o uwagę

Przed odpowiedzią zauważ, czy zaciskasz szczękę, wstrzymujesz oddech, napinasz ramiona. Możesz nazwać to najprościej: „Czuję napięcie. Potrzebuję chwili”.

Nie musisz od razu przypisywać temu znaczenia. Ściśnięty brzuch nie daje jednej, pewnej odpowiedzi o emocjach czy przeszłości. Obserwacja ciała może być zaproszeniem do pauzy, bez odczytywania każdego odczucia jak tajnego szyfru.

Zamiast kolejnej obietnicy: jedna pauza

Przypomnij sobie niedawną sytuację, w której powiedziałaś „tak”, chociaż chciałaś odmówić. Wybierz zwykłą, codzienną sytuację. Nie musisz wracać do najtrudniejszych wspomnień.

Zapisz:
Co się wydarzyło? Same fakty, bez oceniania siebie.
Co poczułam i co sobie dopowiedziałam?
Czego wtedy potrzebowałam?
Jaką odpowiedź chcę wypróbować następnym razem?

Może wystarczy: „Nie odpowiem teraz. Dam ci znać jutro”. Jeśli ćwiczenie cię przytłacza, przerwij. Możesz do niego wrócić albo zostawić je na inną okazję.

Nie czekaj, aż zniknie każda wątpliwość

Możesz rozpoznać stary schemat i nadal poczuć pokusę, żeby po raz kolejny ustąpić. Wtedy przydaje się mała, konkretna zmiana: nie wysyłać od razu wiadomości, nie przepraszać za samą potrzebę odpoczynku, sprawdzić własny kalendarz przed przyjęciem cudzych planów.

Nie wszystko, co ci nie wychodzi, wynika z przekonań. Liczą się również pieniądze, czas, wsparcie, zachowania innych osób i warunki, w których żyjesz. Nie dokładaj sobie odpowiedzialności za cały świat. On ma już wystarczająco dużo administracji.

Na dziś wybierz jedną sytuację, w której dasz sobie chwilę przed odpowiedzią. I sprawdź, co usłyszysz, kiedy nie zagłuszysz siebie natychmiastowym „oczywiście”.

Anna Wolna · Mentalny Azyl

Rozpoznajesz ten schemat. Teraz zrób miejsce na własną decyzję.

Wiesz, że znowu rezygnujesz z siebie, ale w trudnej chwili wraca: „Dobra, dostosuję się”? Sięgnij po „Postaw na siebie”. Zostań na dłużej przy tematach własnych potrzeb, granic i prawa do decydowania o sobie, zamiast kończyć tę refleksję kolejnym „od jutra”.

Nie musisz czekać, aż wszyscy będą zadowoleni, żeby zacząć brać siebie pod uwagę.

Poznaj książkę „Postaw na siebie” →
Mentalny Azyl

Mentalny Azyl

Dane firmy

Freedom Flow sp. z o.o.
ul. Marcina Kasprzaka 31/119
01-234 Warszawa, Polska

przestrzen.mentalnyazyl@gmail.com
+48 723 430 498

NIP: 5273199291
REGON: 543674815
KRS: 0001214073

0